03.10.2013
Persembe aksami Selcuk abi ile oturup uzun uzun sohbet ettik. (bilmeyenlere, evi Gelecegin Yildizlari ve o kiraladi). Aslinda yapmam gereken cok sey var, komik ama daha cantami hazirlamadim. sanirim en zor kisim bu ve sacma sekilde ertelemeye calisiyorum. O kadar malzemeyi iceri nasil sigdiracagim hic bir fikrim yok..
Her sey hazir ama ben onlara onlar bana bakiyor. Ve tabi Sinan ve Piril ile bulusup sohbet ettigimizden beri bana o kadar buyuk bir canta ile (65 litre Deuter, kardeslerim aldilar birlesip) bu yolu yapmanin zorlugundan bahsedip duruyorlar. Onlari anlamama ragmen cadirsiz ve haliyle kamp ekipmanlari olmadan yola cikmak istemiyorum. onlarsa bu malzemeleri cok az kullanma sansim olacagini ve tasima derdine degmeyecegini soyluyorlar. Ozellikle cantanin buyuklugu Hindistan otobus ve trenlerinde, asya ucaklarinda kabine almada cok zor olacagini ve pratikte cok dert cekecegime eminler..
Butun gece 3 kere canta yerlestirip bosalttim. Her seferinde biraz daha fazla sey cikararak cantanin icine sigmayi basardim. ama bu hali oldukca korkutucu gerceten. Sanirim Sinanlar hakli ama su anda baska secenegim yok.
04.10.2013
Sabah babamlarla kahvalti ve evden cikis. Hava gercekten cok soguk.. Kafamda bere var, bu ne yahu.. Sandalet ve sortla ucaga binecegim ama tum gun oyle gezmem mumkun degil, ucak 21:45'te. Kalin giyinip havalaninda ustumu degistiririm diye dusunmustum, oyle de oldu..
Gunduz kadikoyde zaman gecirdik. Ben tablete kilif buldum, babam da bir kac boya malzemesini halletti. Sonra da trafikte stres yasamayalim diye ogle saatlerinde karsiya gectik.
Ucagin kalkmasina 3 saat kala babamlar bir darty'ye girip bana bir samsung S3 aldilar, halihazirdaki telefonum 3 senelik ve dahili hafizasi 500 mb bile yok, dolayisi ile en cok ihtiyacim olacak seyleri, aplikasyonlari indirmem mumkun olmuyor. Sehirde hic ihtiyac duymuyordum ama oralarda hayat kurtaracak. Son dakika oldugu icin turkcell'den daha once yedekledigim rehberimi indiremedim. O yuzden kimsenin numarasi kayitli degil. Sagolsun herkes hoscakal demek icin ariyor ama kim kimdir belli degil. Esas sorun telefon henuz yapilandirilmadigi icin whatssup ve facebook gibi (vardigimi haber vermemi saglayacak) kritik bir kac programi yukeyemedim.
Gizem, Ayhan, Demir ve Cinar beni yolcu etmeye geldiler. Onlari gormek cok iyi oldu. Hem de sohbet muhabbetle babamla vedalasma stresini azalttilar. Demir bana hediye hazirlamis. Kerata fena yapti beni. Ustune de Gizem Cinar’in patigini verince dagildim. Belli etmemek cok zor oldu.
Babamlarla vedalasirken iki tarafta duygusal davranmamaya calistigi icin tahminimizden daha kolay bir veda oldu. En azindan karsilikli bakisirken. Arkami donunce ilk kez gozlerim yasardi.
Polisten iceri biraz erken girip Garanti Lounge’da oturur, wifi’dan telefon icin gerekli guncellemeleri hallederim demistim. Supriz cabuk geldi. Garanti Lounge kaldirilmis. Haliyle ortada kaldim. Son care THY’nin lounge’unda kapi onunda durup wifi’a baglandim ama surekli yurtdis ile konusan geveze italyan hatun nedeni ile net cok yavasti. Erken girmeme ragmen yuklemeler cok uzun surdu. Hayatimda ilk kez ucak icin adim anons edildi. Utana utana once kapiya oradan da ucaga kostum. Zaten sonradan ogrendim ki son 3 kisiden diger ikisi de Dilek ve Tumay’mis:)
Ucak havalanana kadar yola ciktigimi, ne yaptigimi farketmemistim. Sanirim cam kenarinda disariyi seyrederken tam anlami ile oturuyor bir seyler.. Galiba uzun zaman sonra ilk kez rahatim. Uzun yillarin hayali gercege donusuyor..
Persembe aksami Selcuk abi ile oturup uzun uzun sohbet ettik. (bilmeyenlere, evi Gelecegin Yildizlari ve o kiraladi). Aslinda yapmam gereken cok sey var, komik ama daha cantami hazirlamadim. sanirim en zor kisim bu ve sacma sekilde ertelemeye calisiyorum. O kadar malzemeyi iceri nasil sigdiracagim hic bir fikrim yok..
Her sey hazir ama ben onlara onlar bana bakiyor. Ve tabi Sinan ve Piril ile bulusup sohbet ettigimizden beri bana o kadar buyuk bir canta ile (65 litre Deuter, kardeslerim aldilar birlesip) bu yolu yapmanin zorlugundan bahsedip duruyorlar. Onlari anlamama ragmen cadirsiz ve haliyle kamp ekipmanlari olmadan yola cikmak istemiyorum. onlarsa bu malzemeleri cok az kullanma sansim olacagini ve tasima derdine degmeyecegini soyluyorlar. Ozellikle cantanin buyuklugu Hindistan otobus ve trenlerinde, asya ucaklarinda kabine almada cok zor olacagini ve pratikte cok dert cekecegime eminler..
Butun gece 3 kere canta yerlestirip bosalttim. Her seferinde biraz daha fazla sey cikararak cantanin icine sigmayi basardim. ama bu hali oldukca korkutucu gerceten. Sanirim Sinanlar hakli ama su anda baska secenegim yok.
04.10.2013
Sabah babamlarla kahvalti ve evden cikis. Hava gercekten cok soguk.. Kafamda bere var, bu ne yahu.. Sandalet ve sortla ucaga binecegim ama tum gun oyle gezmem mumkun degil, ucak 21:45'te. Kalin giyinip havalaninda ustumu degistiririm diye dusunmustum, oyle de oldu..
Gunduz kadikoyde zaman gecirdik. Ben tablete kilif buldum, babam da bir kac boya malzemesini halletti. Sonra da trafikte stres yasamayalim diye ogle saatlerinde karsiya gectik.
Ucagin kalkmasina 3 saat kala babamlar bir darty'ye girip bana bir samsung S3 aldilar, halihazirdaki telefonum 3 senelik ve dahili hafizasi 500 mb bile yok, dolayisi ile en cok ihtiyacim olacak seyleri, aplikasyonlari indirmem mumkun olmuyor. Sehirde hic ihtiyac duymuyordum ama oralarda hayat kurtaracak. Son dakika oldugu icin turkcell'den daha once yedekledigim rehberimi indiremedim. O yuzden kimsenin numarasi kayitli degil. Sagolsun herkes hoscakal demek icin ariyor ama kim kimdir belli degil. Esas sorun telefon henuz yapilandirilmadigi icin whatssup ve facebook gibi (vardigimi haber vermemi saglayacak) kritik bir kac programi yukeyemedim.
Gizem, Ayhan, Demir ve Cinar beni yolcu etmeye geldiler. Onlari gormek cok iyi oldu. Hem de sohbet muhabbetle babamla vedalasma stresini azalttilar. Demir bana hediye hazirlamis. Kerata fena yapti beni. Ustune de Gizem Cinar’in patigini verince dagildim. Belli etmemek cok zor oldu.
Babamlarla vedalasirken iki tarafta duygusal davranmamaya calistigi icin tahminimizden daha kolay bir veda oldu. En azindan karsilikli bakisirken. Arkami donunce ilk kez gozlerim yasardi.
Polisten iceri biraz erken girip Garanti Lounge’da oturur, wifi’dan telefon icin gerekli guncellemeleri hallederim demistim. Supriz cabuk geldi. Garanti Lounge kaldirilmis. Haliyle ortada kaldim. Son care THY’nin lounge’unda kapi onunda durup wifi’a baglandim ama surekli yurtdis ile konusan geveze italyan hatun nedeni ile net cok yavasti. Erken girmeme ragmen yuklemeler cok uzun surdu. Hayatimda ilk kez ucak icin adim anons edildi. Utana utana once kapiya oradan da ucaga kostum. Zaten sonradan ogrendim ki son 3 kisiden diger ikisi de Dilek ve Tumay’mis:)
Ucak havalanana kadar yola ciktigimi, ne yaptigimi farketmemistim. Sanirim cam kenarinda disariyi seyrederken tam anlami ile oturuyor bir seyler.. Galiba uzun zaman sonra ilk kez rahatim. Uzun yillarin hayali gercege donusuyor..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder